Van ongenade


Een ongelukje en de saus is om, geen wand mee te bestrijken. Hoe druilerig de dag soms is, hoe grijs en kleurloos zie je in het helderwit contrast tot wat nu ijskoud op de rauwe keien valt, zich als een gletsjer glijden laat en zachtjesaan verloren raakt, verstild, gestold, verhard tot monument van ongenade. Dan merk je pas hoe triest de dag verregent en vergaat en dat geen smaak je smaakt.