Klare taal


APPLAUS

.

Kinderstemmen zingen

vanuit hun huisgezicht

roze sterren in blauwe kringen

hdoor et gele licht.

Hun klare collectieve zang

is als hun eerste straat zo lang

en de ronding naar een nieuwe straat

deelt in hun collectieve maat.

Daar fluit een jongen over het beton

en klappen de magere handen

van de anderen langs de baksteenwanden

applaus tot op de zon.

.

Ode aan Witten - Pierre Kemp, De incomplete luisteraar 131