Hier sta ik


De eerste 95 en daarna, alla. Maar o
de loodjes tot mijn jubeljaar daar
waar mijn jodenhaat op straat, de waarde
van mijn spijkerschrift vervaagd,
de slotkapel tenslotte apocrief als een
romantisch waas al haast vergaan.

Het laatste in dit negatieve lettertiep
uit lood gezet in hoge bloeddruk, dat
niet versleten raakt hoezeer de zolen ook
in mij geloven. En dan welwillendheid
ineens alsof ik god de vader van het denk-
proces… – verlichte paap bewaar me.