De rand van de rand

B en ik hadden min of meer een afspraak tegen de avond, maar wellicht was ik te vroeg want ik trof hem niet thuis om half vijf. We zouden over de Vlaamse schilder Slabbinck praten. Ik maakte van de gelegenheid gebruik een kijkje te nemen aan de rand van de rand van de stad, waar het gebeurt. Daar dacht ik aan de onbekend gebleven kunstenaar G, met wie ik bevriend was. Alles wat hij maakte verdween op het moment waarop hij het creëerde. Hij maakte onder andere tekeningen in de lucht en menigmaal heb ik met verbazing naar zijn bewegingen gekeken, en me afgevraagd wat hij aan het wissen was terwijl hij wuifde met zijn handen. Iedere creatie heeft onvermijdelijk de schijn van een verdediging in zich. Bedenk er één die deze schijn niet oproept, en u heeft waarschijnlijk een origineel kunstwerk bedacht. Leef het, leg het niet vast, want zodra het zijn tot het zijnde vervalt komt het in de omstandigheden waaraan het zich juist wilde onttrekken. Ik maakte deze foto. Een wandelaarster zei me dat er verderop waarschijnlijk mooiere foto’s te maken waren.