Eenregelige waarheden

Latijnse spreekwoorden liggen er in de verschillende boekerijen bij menigte nog verborgen, dikwels in handschriften, waar men ze het minst verwachten zou. Had de vervaardiger of de bezitter van zo een stuk een horror vacui, een afkeer van onbeschreven bladzijden, van blanke halve bladzijden, dan werd de ruimte met moraal aangevuld, met filosofie in de vorm van spreuken; zelfs schutbladen worden daarmee betekend. Te begrijpen is dat; het materiaal, doorgaans kostbaar, nodigt als het ware uit tot schrijven; wat nu past voor een kleine ruimte beter dan niet samenhangende eenregelige moraal-filosofiese waarheden? (Ezechiël Slijper, 1913)