Deining


Uit voorzorg, omdat we niet konden voorzien welke culturen en tegenspraak we onderweg zouden aantreffen, hebben we zoveel mogelijk heilige boeken aan boord meegenomen. Niet dat de inhoud van die boeken ons bijzonder interesseert, maar kennis van de wereldgoden kan overzee en in den vreemde helpen bij het aanknopen van handelscontacten. Omdat we onderweg evenwel weinig tijd hebben voor studie heeft de kapitein een stapel lectuur voor ons op de plee gelegd, en het is dan ook daar dat we af en toe kennis nemen van de namen en daden van goden die ons onbekend zijn. Nu was er één boek dat mij wel aansprak, mede door de prachtig gekleurde plaatjes van mooie naturen en lieflijke meisjes, maar het is gisteren helaas verzopen door de scheepspoes die, toen ik de deur naar het sanitair opentrok, in een krolse bui als een tornado naar binnen schoot en de boekenplank omstootte. Liefst drie heilige boeken vielen op hetzelfde moment in de richting van de emmer, de Bhagavad-Gita, het heilige boek der negers, en de wereldbeschouwing der Rozenkruisers. In een fractie van een seconde moest ik beslissen welk boek ik zou vangen, en welke boeken in het water zouden plonzen. Ik greep naar de Bhagavad-Gita, maar door de deining van het schip greep ik ernaast en ving het heilige boek der negers. Van welke god terstond de bliksem kwam die onze trotse vlag aan stukken scheurde, de poes mag het weten. Maar hopelijk komt onze tocht naar India er niet door in gevaar.