reacties op dit artikel
#1 | 15-01-10 | stadsdichter
In ben met het licht
dat nu in mij geboren wordt.
Maar waar ben jij?
En hoe lang is het geleden
dat jij je bericht uitzond
naar mij?
Stadsdichter
#2 | 15-01-10 | Huub
Zo vele bronnen van zo veel sterrenlicht
zijn lang al geleden uitgedoofd.
Toch bereiken ons nog steeds
de stralen uit een ver, zo ver, verleden.
Verlicht ons, help ons, jou en mij.
Omdat er zonder licht geen leven is.
#3 | 15-01-10 | MARIANNE MEESTER
Geromantiseerde sterrenlichten , het is
alsof ze voor mijn hartje schijnen ,
alsof onbevattelijke afstand ons deemoed brengt ,
alsof wat ver is , kan worden toegedicht
van wat op aarde wordt ontbeerd, maar koel rekenwerk
zou ook kunnen , doch de hang naar
alomvattende aandachtigheid, heimwee naar het Almachtige ,
überdingen , twinkelingen , hunkerend zingen
reikhalzend is this all there is bedwingen .
#4 | 18-01-10 | stadsdichter
Marianne Powerfull!