Het spoor


Gisteravond, voor ik in slaap viel, kwam ik tot het inzicht dat Ria Volk dromen echt maakt. Ik was al ver heen naar mijn binnenste kamers, maar had het licht nog niet uitgedaan, zodat ik onderweg kon blijven zien wat er in mij omging, de gedachtegangen, de eindeloze labyrinten van het denken. Ik zag wat ik dacht. Ik zag ook hoe ik het dacht, alsof ik er buiten stond. Om niet te verliezen wat ik had ingezien vormde ik door geheugenkunst een beeldenketting, waaraan ik alles reeg wat mij zou kunnen helpen mijn gedachten de volgende dag weer te herinneren. Ik maakte een geheugenspoor van drie namen; Kim Holland, Bram Moszkowicz, en de Heilige familie. Daaraan waren drie korte spreuken gekoppeld; kind-in-mij, buiten-maatschappelijk-recht, en vader-moeder-zoon. Vader-moeder-zoon was het kroonjuweel aan de ketting, de drie-eenheid van lichamelijk-zijn, hersenactiviteit, en zelfinzicht. In dit geheugenobject zat twee uur traag denkwerk, dat mij tot het inzicht bracht dat Ria Volk in haar film ‘Possibilities’ echt dromen maakt met haar verzameling wit gipsen afgietsels van plastic, voorgevormd verpakkingsmateriaal. Ik snapte het gisteravond, en bij het ontwaken vanmorgen snapte ik het nog. Maar of iemand anders dit spoor ook kan navolgen is natuurlijk zeer de vraag.

http://kk.g2u.nl/