'Clair-obscur (chiaroscuro in het Italiaans, Helldunkel in het Duits) is een techniek in de beeldende kunst waarbij vooral de tegenstellingen tussen licht en donker de compositie en de werking van het beeld bepalen. Andere technieken van beeldvorming, zoals het benadrukken van contouren of het gebruik van specifieke kleurvlakken, worden hierdoor minder belangrijk. Clair-obscur wordt voornamelijk ingezet om de dramatiek van het beeld te versterken. Leonardo da Vinci maakte er in combinatie met zijn sfumato (het schilderen met wazige omtrekken) op virtuoze wijze gebruik van. De techniek werd verder ontwikkeld door de schilders Correggio en Caravaggio. Ook Rembrandt was een meester van het clair-obscur.'