Domzaal van rumoer


Vaders praten onverschillig, crossen, doen verdomde stoer. Moeders voelen zich geroepen vaders grof en vloekend na te roepen. Ons vermaak ligt in de modder van de ouderlijke anarchie. Tussen de betonkolossen van hun kathedraal, hun domzaal van rumoer. Hier ontlopen wij de hartstocht die motoren loeien doet. Hier vergeten wij hun grommen op het bultige circuit. Geef ons verontreinigd water, stokken, vuile steen - wij bedrijven fantasie.