Ben jij?
van alles heb ik uitgekraamd als egomaan hing ik het zelf bezingen aan, geen rijm beschaamde mij voor elk woord vond ik bij klinkend naam, tot de gave staande bij een lege ruit voor deze vraag bestorven, ik mijzelf ontruimd aantrof, ‘t stille van een nieuwe morgen: stad in stilte stof ons af van wie er wil, voor vrede komt uit elk gedicht een gil