Vaak op je kop staan
"In de jaren 50 was Nederland nog een echte zeevarende natie. Het was toen een normale zaak dat, als je avontuurlijk was aangelegd of je familieleden ook zeeman waren, je het ruime sop koos. Zelf behoorde ik tot de gelukkigen om in 1959 hiervoor te kiezen. Ik zeg nu gelukkigen, maar echt gelukkig was je destijds niet altijd als ketelbink of lichtmatroos. Je de pestpokken werken voor weinig geld, vaak slecht eten. Het was vaak op je kop staan met die kleine bootjes en toch moest je als je zeeziek was gewoon je werk blijven doen, dit was overigens wel de beste remedie tegen zeeziekte."