Op de einder
Aan de kim verdwijnt de arbeider
achter zagen en gerei. De zon komt op
de zon gaat onder - een karwei van dag
en nacht zonder pauze zonder stop.
Na de wanden alle vloeren, dan de meubels
en het licht. En verdomd: er zij! Uit het niets
verrijst hier IETS op de einder van zijn job.
