Door wiens land
door wiens land
ben ik op weg
waar blad aan elke tak
zijn onbesneden vorm laat zien
al in de knop bezit
een voetstap toekomst schept
ieder traject z'n einde kent
mijn tong
in vlees soms stolt
voluit spreken niemand hoort
precies en vaag eeneiig zijn
dat diep gegreppeld land
elkaar zo blijvend vreemd
zo hemelsbreed verplicht