Niet om niets
afgewend beschroomd in blinde dag wit al te duidelijk bijna venster om de hoek neem ik uitverkoren aanstoot aan de zeikpijp knak ik vier maal in mijzelf om me stil haat ik op mijn rug een rauw omrand genade niet om niets ik moet je niet je mogen niet niet wat je zegt hang me aan een spijker recht ik steek je in de ogen