Geloven in Gouda (19)


De pelgrim

.

De pelgrim vertegenwoordigt vandaag de dag een aparte soort gelovige. Als een zijspan vol weggeworpen ideeën droomt hij zich verbonden met de praalwagens van het oude geloof maar verlost van de rechte wegen die deze volgen. Kronkelroutes volgt de pelgrim, vuil, gewond, bebaard, in de hoop voor vroom en goed te worden gehouden, iets van het mysterie van dat geloof te zullen horen, om het vóór te blijven, feitelijk te ontlopen. Het gaat de moderne pelgrim immers niet om versterving of boetedoening maar om de sportieve daad, de prestatie, de sensatie. Het gaat hem om de uitdaging, de lange afstand, het onderweg zijn, om praatjes met de medemens. Het gaat om dagboeken, sporen, foto’s, om klinkende bewijzen, om kaartjes naar de naasten thuis. Maar aan het mannetje daar dat garant staat voor de lopende zaken wordt het ware geweten onthouden. Onwillekeurig denkt de pelgrim reeds aan het doel voorbij, aan verder dan het einde van zijn paden, aan terugkeer, als hij bejubeld wordt, in zijn stad met roem en respect wordt overladen.