Door wiens land


door wiens land

ben ik op weg

waar blad aan elke tak

zijn onbesneden vorm laat zien

al in de knop bezit



een voetstap toekomst schept

ieder traject z'n einde kent

mijn tong

in vlees soms stolt

voluit spreken niemand hoort



precies en vaag eeneiig zijn



dat diep gegreppeld land

elkaar zo blijvend vreemd

zo hemelsbreed verplicht



Rob uit den Bogaard