Een beeldenroute (11)


Verticale solidariteit

 

Wie niet zou weten waar hij was, zou, afgaande op dit megalithisch monument, op de idee kunnen komen op oeroude bodem te staan. De kolossale speerpunt, de imposante stenen tafel, het scherpgerande benen mes; eens moet hier de grote stier geslacht zijn, vlees en ingewanden afgedekt met huid en maag gescheiden zijn van de kale botten en het vet. Gaat dit onverwoestbaar teken terug op de overlevering van een mythisch bedrog? Zag een standvastig, rechtschapen voorvader hier wellicht een offer door hemels vuur ontstoken? Of weerstond een vroege mensenstam in deze streek voor ‘t eerst een goddelijk gerichte bliksemschicht, en richtten zij zich van dit punt af op de zon, de maan en de sterren, en veroverden zo hun eerste kalender op de maalstromen in de koepel? Wie zal het zeggen; naam van het kunstwerk, naam van de kunstenaar, jaartal en bijzonderheden ontbreken. Maar ontnuchter vooral, we zijn nog maar in Gouda, om precies te zijn op het Poldermolenplein, in de jonge wijk Goverwelle. Een drassig veengebied was het hier vanouds, een moeras zowat; de eerste paal ging begin 1988 de grond in. Het beeldhouwwerk houdt station Goverwelle, winkelcentrum Goverwelle, en de Goverwellesingel uit elkaar. Dat het omhoogstekend monument in dit traag wegzinkend stadsdeel langzaam op een bergje komt te staan is de enige werkelijke verticale solidariteit die hier aan de orde is.