Zorg te Gouda (2)


Nou moet het toch niet gekker worden, ik ben nachtmerries gewend maar hier schrik ik toch bijna van wakker. Sinds ik weet dat ik in mijn eigen antiekraakkamer geen kunst meer mag maken, en sinds daar na elf uur de lichten uitgaan, ben ik uitgeweken naar buiten. Rustig plekje gevonden onder de humanist, overdekt, en lekker veilig in beeld, dacht ik. Maar ook daar hebben ze andere ideeën over, want na verloop van tien minuten kwamen ze mijn kant op, twee van die typen gedragszaaiers, deze keer in vrijetijdskleding. Ze gingen links en rechts achter me staan, bekeken de schets waaraan ik zat te werken, constateerden dat het een abstract werk was, en begonnen in het wilde weg om zich heen te slaan. Af, af, af, blaften ze; u mag hier niet thuiskomen. Vimsnuivers! De kleurtjes vlogen in het rond. Daar waren bushokjes niet voor, riepen ze. Als iedereen overal gaat zitten tekenen wat er in hem opkomt dan kan niemand meer fatsoenlijk op de bus wachten! Verdomme nog aan toe, ze wilden me in een pyjama hijsen en begonnen me uit te kleden, ik nam de benen; maar wie zorgt er te Gouda nou eens een keer voor zijn kunstenaars!?